Rouwe stilte …

Welkom in een wereld vol ongeëvenaarde emoties! Want dat is wat rouw is.

Wanneer jij op deze pagina bent beland, dan ken jij hoogstwaarschijnlijk een ouder die zijn of haar kind is verloren. Je wilt helpen, maar weet misschien niet hoe. Wat kun je nou eigenlijk doen voor iemand die zijn kind verloor? Hoe ga je daarmee om? Wat maakt die persoon door? En hoe kun jij daar bij helpen? Het is een belangrijke taak, waar je zelf als naaste ook veel mooie dingen van kunt leren.
Dat jij dit leest betekent voor mij dat je bereid bent om te steunen en te delen en niet bang bent om geconfronteerd te worden. Gefeliciteerd met deze dankbare taak! Bereid je voor op een periode van groei en verrijking.

Het steun bieden aan een rouwouder kan een pittige opgave zijn. Het ligt in onze menselijke aard om situaties op te willen lossen, maar het verliezen van een kind ís niet op te lossen. Er is niets wat jij als naaste kunt zeggen of doen om het overleden kind terug te halen. Er is niets wat de pijn weg kan nemen. Maar dit betekent niet dat jij niets kunt doen! Rouw gaat gepaard met een enorm scala aan emoties en de confrontatie met onze eigen sterfelijkheid. Rouwen is hard werken en iedereen doet dat op zijn of haar eigen manier. Dat unieke van rouw kan het moeilijk maken om als naaste de hulp te bieden die je zo graag wilt bieden. Waarschijnlijk heb je zelf ook te maken gehad met rouwen om overleden dierbaren. Maar rouwen om een kind, dat is een heel andere tak van sport die gelukkig maar weinig mensen kennen. Daarbij is de rouwouder die jij wilt helpen misschien wel heel andere dingen nodig dan dat jij in je rouwproces was.

Via deze site deel ik mijn persoonlijke verhaal. Ik schrijf over de emoties en ervaringen die ik persoonlijk meemaakte tijdens de ziekte van mijn zoon en na zijn overlijden in het proces dat ik doorloop. In mijn proces leer ik ook wat ik nodig ben. Waar ik behoefte aan heb. Maar ik leer ook hoe ingewikkeld het kan zijn voor naasten om te vinden wat ze voor me kunnen doen. In mijn eigen rouw ervaar ik het als moeilijk om aan te geven wat ik nodig ben. Omdat ik het zelf vaak niet eens weet. Vanuit mijn ervaringen, hoop ik daarom nu lotgenoten hierbij te kunnen helpen.

In mijn blogs Voor Naasten deel ik informatie over het rouwproces en de rouwtaken. Ik geef inzicht in de emoties die hierbij kunnen spelen. En ik deel tips over wat je als naaste kunt doen. Onthoud hierbij wel dat rouw uniek is. Ik schrijf veel vanuit mijn persoonlijke ervaringen en ik probeer hierbij open te blijven in hoe het voor anderen ervaren kan worden. Wat ik nodig ben, hoeft niet te zijn wat iemand anders ook nodig is. Het belangrijkste wat ik je kan meegeven is: Luister naar de rouwouder, probeer niets op te lossen, wees niet bang voor verdriet en verwacht niet dat het na een aantal maanden of zelfs jaren wel eens klaar is. Alles wat de rouwouder doet is goed en hoort bij het proces.

Ik hoop door mijn verhaal te delen, in ieder geval meer inzicht te kunnen geven aan naasten van rouwouders, zodat zij de steun kunnen bieden die zo hard nodig is. Zodat ik ook via jullie mijn lotgenoten kan helpen bij hun unieke rouwproces.